غزل شمارهٔ ۳۲۲۹
یا وَلی نِعمَتی وَ سُلطانیسابِقالحُسنُ ما لَهُ ثانی
انت بحر تحیط بالدنیامدمن جوهر و مرجان
کان بنیان عبد کم خربارمنی هو و شید ارکانی
کیف هذاالجفا و انت وفا؟کیف اردیتنی بنسیان
حیة البین کلما هاجتلسعت مثل لسع ثعبان
ظل خدی مزعفرا کدراسال دمعی کمایع آن
ارع قلبا هواک ساکنهلیس لی غیر عطفکم بانی
شمتت فیالشجون اعدائیکم تباکوا علی اخوانی
یا محیطا بروحهالدنیاانت بالروح حاضر دانی