غزل شمارهٔ ۲۷۰۷
کجایید ای شهیدان خداییبلاجویان دشت کربلایی
کجایید ای سبک روحان عاشقپرندهتر ز مرغان هوایی
کجایید ای شهان آسمانیبدانسته فلک را درگشایی
کجایید ای ز جان و جا رهیدهکسی مر عقل را گوید کجایی
کجایید ای در زندان شکستهبداده وامداران را رهایی
کجایید ای در مخزن گشادهکجایید ای نوای بینوایی
در آن بحرید کاین عالم کف اوستزمانی بیش دارید آشنایی
کف دریاست صورتهای عالمز کف بگذر اگر اهل صفایی
دلم کف کرد کاین نقش سخن شدبهل نقش و به دل رو گر ز مایی
برآ ای شمس تبریزی ز مشرقکه اصل اصل اصل هر ضیایی