غزل شمارهٔ ۲۶۵۴
ببین این فتح ز استفتاح تا کیز ساقی مست شو زین راح تا کی
در این اقداح صورت راح جانی استنظاره صورت اقداح تا کی
چو مرغابی ز خود برساز کشتیصداع کشتی و ملاح تا کی
تو سباحی و از سباح زادیفسانه و باد هر سباح تا کی
نفخت فیه جان بخشی است هر صبحفراق فالق الاصباح تا کی
چو جان بالغان لوحی است محفوظمثال کودکان ز الواح تا کی
چو فرمودهست رزقت ز آسمان استزمین شوریدن ای فلاح تا کی
از آن باغ است این سیب زنخدانقناعت بر یکی تفاح تا کی
جراحت راست دارو حسن یوسفدوا جستن ز هر جراح تا کی
ز هر جزوت چو مطرب میتوان ساختز چشمت ساختن نواح تا کی
چو نفس واحدیم از خلق و از بعثجدا باشیدن ارواح تا کی
دهان بربند در دریا صدف واردهان بگشاده چون تمساح تا کی
دهان بربند و قفلی بر دهان نهز ضایع کردن مفتاح تا کی