غزل شمارهٔ ۲۳۶۰
ای نقد تو را زکات نسیهبازآ ز خدا جزات نسیه
آید ز خدا جزای خیرتدر نقد بلا نجات نسیه
پیش از تو جهات نقد بودهستاز شومی تو جهات نسیه
این دولت تازه بیتو باداای طلعت تو بیات نسیه
زیرا که به فال نحس هستتمرگ نقد و حیات نسیه
بر تو همه چیز نسیه باداالا نبود ممات نسیه
چون جرم تو نقد و توبه نسیهستدادت امشب برات نسیه