غزل شمارهٔ ۲۲۶۹
الا یا ساقیا انی لظمن و مشتاقادر کأسا و لا تنکر فان القوم قد ذاقوا
اذا ما شئت اسراری ادر کأسا من النارفاسکرنی و سائلنی الی من انت مشتاق
اضاء العشق مصباحا فصار اللیل اصباحاو من انواره انشقت علی الاحجار احداق
فداء العشق ادوائی و مر العشق حلوائیو انی بین عشاق اسوق حیث ما ساقوا
خذ الدنیا و خلینا فدنیا العشق تکفینالنا فی العشق جنات و بلدان و اسواق
و ارواح تلاقینا و ارواح سواقیناو خمر فیه مدرار و کأس العشق رقراق