غزل شمارهٔ ۲۱۶۶
دگرباره بشوریدم بدان سانم به جان توکه هر بندی که بربندی بدرانم به جان تو
چو چرخم من چو ماهم من چو شمعم من ز تاب توهمه عقلم همه عشقم همه جانم به جان تو
نشاط من ز کار تو خمار من ز خار توبه هر سو رو بگردانی بگردانم به جان تو
غلط گفتم غلط گفتن در این حالت عجب نبودکه این دم جام را از می نمیدانم به جان تو
من آن دیوانه بندم که دیوان را همیبندممن دیوانه دیوان را سلیمانم به جان تو
به غیر عشق هر صورت که آن سر برزند از دلز صحن دل همین ساعت برون رانم به جان تو
بیا ای او که رفتی تو که چیزی کو رود آیدنه تو آنی به جان من نه من آنم به جان تو
ایا منکر درون جان مکن انکارها پنهانکه سر سرنوشتت را فروخوانم به جان تو
ز عشق شمس تبریزی ز بیداری و شبخیزیمثال ذرهای گردان پریشانم به جان تو