غزل شمارهٔ ۲۱۲۳
العشق یقول لی تزینالزینه عندنا تیقن
لا تنظر غیرنا فتعمیلا تله عن الیقین بالظن
لا عیش لخایف کئیبلا تبرح عندنا فتامن
من کنت هواه کیف یهلکمن کنت مناه کیف یحزن
العقل رسولنا الیکمذاک حسن و نحن احسن
اخشوشن بالبلا و ارضیفالهجر من البلاء اخشن
من رام الی العلی عروجاهذا سبب الیه یرکن
یا مضطربا تعال و افلحفی مسکننا و نعم مسکن