غزل شمارهٔ ۲۱۰۲
چیست با عشق آشنا بودنبجز از کام دل جدا بودن
خون شدن خون خود فروخوردنبا سگان بر در وفا بودن
او فدایی است هیچ فرقی نیستپیش او مرگ و نقل یا بودن
رو مسلمان سپر سلامت باشجهد میکن به پارسا بودن
کاین شهیدان ز مرگ نشکیبندعاشقانند بر فنا بودن
از بلا و قضا گریزی توترس ایشان ز بی بلا بودن
ششه میگیر و روز عاشوراتو نتانی به کربلا بودن