غزل شمارهٔ ۱۷۸۱
قد رجعنا قد رجعنا جائیا من طورکمانظرونا انظرونا نقتبس من نورکم
کل من یرجو وجودا یغتنم من جودکمکل من ارداه عسر نال من میسورکم
لیس یشقی بالرزایا من یکن محفوظکملا یبالی بالبرایا خاضعی منصورکم
حارت ابصار البرایا فی بدیهیاتکممن یلاقی من یسوق الخیل فی مستورکم
لیس یهدی قلبنا الا نسیم منکملیس یجلی طرفنا الا بقربی دورکم