غزل شمارهٔ ۱۷۷۸
رحت انا من بینکم غبت کذا من عینکملا تغفلوا عن حینکم لا تهدموا دارینکم
اخواننا اخواننا ان الزمان خاننالا تنسؤا هجراننا لا تهدموا دارینکم
قد فاتنا اعمارنا و استنسیت اخبارناو استثقلت اوزارنا لا تهدموا دارینکم
استوثقوا ادیانکم و استغنموا اخوانکمو استعشقوا ایمانکم لا تهدموا دارینکم