غزل شمارهٔ ۱۷۷۴
ما به تماشای تو بازآمدیمجانب دریای تو بازآمدیم
سیل غمت خانهٔ دل را بِبُردزود به صحرای تو بازآمدیم
چون سَرِ ما مطبخ سودای توستبر سَرِ سودای تو بازآمدیم
از سَرِ چه صد رسن انداختیتا سوی بالای تو بازآمدیم
نالهٔ سرنای تو در جان رسیددر پِیِ سرنای تو بازآمدیم