غزل شمارهٔ ۱۱۶۵
میر خرابات توی ای نگاروز تو خرابات چنین بیقرار
جمله خرابات خراب تواندجمله اسرار ز توست آشکار
جان خراباتی و عمر عزیزهین که بشد عمر چنین هوشیار
جان و جهان جان مرا دست گیرچشم جهان حرف مرا گوش دار
خاک کفت چشم مرا توتیاستوعده تو گوش مرا گوشوار
خمر کهن بر سر عشاق ریزصورت نو در دل مستان نگار
ساغر بازیچه فانی ببرساغر مردانه ما را بیار
آتش می بر سر پرهیز ریزوای بر آن زاهد پرهیزکار
حق چو شراب ازلی دَر دِهدمرد خورد باده حق مردوار
پرورش جان به سقاهم بوداز می و از ساغر پروردگار