بخش ۳۰ - در تفسیر قول رسول علیهالسلام ما مات من مات الا و تمنی ان یموت قبل ما مات ان کان برا لیکون الی وصول البر اعجل و ان کان فاجرا لیقل فجوره
زین بفرمودست آن آگه رسولکه هر آنک مرد و کرد از تن نزول
نبود او را حسرت نقلان و موتلیک باشد حسرت تقصیر و فوت
هر که میرد خود تمنی باشدشکه بدی زین پیش نقل مقصدش
گر بود بد تا بدی کمتر بدیور تقی تا خانه زوتر آمدی
گوید آن بد بیخبر میبودهامدم به دم من پرده میافزودهام
گر ازین زودتر مرا معبر بدیاین حجاب و پردهام کمتر بدی
از حریصی کم دران روی قنوعوز تکبر کم دران چهرهٔ خشوع
همچنین از بخل کم در روی جودوز بلیسی چهرهٔ خوب سجود
بر مکن آن پر خلد آرای رابر مکن آن پر رهپیمای را
چون شنید این پند در وی بنگریستبعد از آن در نوحه آمد میگریست
نوحه و گریهٔ دراز دردمندهر که آنجا بود بر گریهش فکند
وآنک میپرسید پر کندن ز چیستبیجوابی شد پشیمان میگریست
کز فضولی من چرا پرسیدمشاو ز غم پر بود شورانیدمش
میچکید از چشم تر بر خاک آباندر آن هر قطره مدرج صد جواب
گریهٔ با صدق بر جانها زندتا که چرخ و عرش را گریان کند
عقل و دلها بیگمان عرشیانددر حجاب از نور عرشی میزیند