بخش ۱۰۹ - در بیان آنک نقض عهد و توبه موجب بلا بود بلک موجب مسخ است چنانک در حق اصحاب سبت و در حق اصحاب مایدهٔ عیسی و جعل منهم القردة و الخنازیر و اندرین امت مسخ دل باشد و به قیامت تن را صورت دل دهند نعوذ بالله
نقض میثاق و شکست توبههاموجب لعنت شود در انتها
نقض توبه و عهد آن اصحاب سبتموجب مسخ آمد و اهلاک و مقت
پس خدا آن قوم را بوزینه کردچونک عهد حق شکستند از نبرد
اندرین امت نبد مسخ بدنلیک مسخ دل بود ای بوالفطن
چون دل بوزینه گردد آن دلشاز دل بوزینه شد خوار آن گلش
گر هنر بودی دلش را ز اختبارخوار کی بودی ز صورت آن حمار
آن سگ اصحاب خوش بد سیرتشهیچ بودش منقصت زان صورتش
مسخ ظاهر بود اهل سبت راتا ببیند خلق ظاهر کبت را
از ره سر صد هزاران دگرگشته از توبه شکستن خوک و خر