بخش ۱۵۷ - قانع شدن آن طالب به تعلیم زبان مرغ خانگی و سگ و اجابت موسی علیه السلام

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)۸ بیت

گفت باری نطق سگ کو بر درستنطق مرغ خانگی کاهل پرست

گفت موسی هین تو دانی رو رسیدنطق این هر دو شود بر تو پدید

بامدادان از برای امتحانایستاد او منتظر بر آستان

خادمه سفره بیفشاند و فتادپاره‌ای نان بیات آثار زاد

در ربود آن را خروسی چون گروگفت سگ کردی تو بر ما ظلم رو

دانهٔ گندم توانی خورد و منعاجزم در دانه خوردن در وطن

گندم و جو را و باقی حبوبمی‌توانی خورد و من نه ای طروب

این لب نانی که قسم ماست نانمی‌ربایی این قدر را از سگان

خلاصه

هوش مصنوعی: این متن داستانی را نقل می‌کند که در آن گفتگو بین یک سگ و یک مرغ خانگی مطرح است. سگ به مرغ می‌گوید که نطق او به درستی نمی‌رسد و مرغ را به بی‌تحرکی متهم می‌کند. سپس موسی به آن‌ها توجه می‌کند و اشاره می‌کند که هر دو نطق‌شان برای او روشن خواهد شد. بامدادان، در یک امتحان، موسی منتظر می‌ماند در حالی که خادمه سفره‌ای را آماده می‌کند. در این میان، خروسی نان را می‌دزدد و سگ به او اعتراض می‌کند که این عمل ظلم است. سگ می‌گوید که او می‌تواند غلات بخورد اما مرغ نمی‌تواند و از این که نان می‌شود به سگان ربوده می‌شود، ناراحت است. در کل، این گفتگو به تضاد بین نیازها و ناتوانی‌ها پرداخته و به ظلمی که به موجودات ضعیف‌تر می‌شود، اشاره دارد.