بخش ۴۹ - وحی کردن حق تعالی به موسی علیه السلام کی چرا به عیادت من نیامدی
آمد از حق سوی موسی این عتابکای طلوع ماه دیده تو ز جیب
مشرقت کردم ز نور ایزدیمن حقم رنجور گشتم نامدی
گفت سبحانا تو پاکی از زیاناین چه رمزست این بکن یا رب بیان
باز فرمودش که در رنجوریمچون نپرسیدی تو از روی کرم
گفت یا رب نیست نقصانی تو راعقل گم شد این سخن را برگشا
گفت آری بندهٔ خاص گزینگشت رنجور، او منم نیکو ببین
هست معذوریش معذوری منهست رنجوریش رنجوری من
هر که خواهد همنشینی خداتا نشیند در حضور اولیا
از حضور اولیا گر بسکلیتو هلاکی زانک جزوی بی کلی
هر که را دیو از کریمان وا بردبی کسش یابد سرش را او خورد
یک بدست از جمع رفتن یک زمانمکر دیوست بشنو و نیکو بدان