بخش ۷۱ - پرسیدن شیر از سبب پای واپس کشیدن خرگوش

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)۷ بیت

شیر گفتش تو ز اسباب مرضاین سبب گو خاصْ کاینستم غرض

گفت آن شیر اندرین چَه ساکنستاندرین قلعه ز آفات آمنست

قعر چَه بگزید هر که عاقلستزانک در خلوت صفاهای دلست

ظلمتِ چَه بِه که ظلمتهای خلقسَر نبُرد آنکس که گیرد پای خلق

گفت پیش آ زخمم او را قاهرستتو ببین کان شیر در چَه حاضرست

گفت من سوزیده‌ام زان آتشیتو مگر اندر بَرِ خویشم کشی

تا به پُشت تو من ای کانِ کرمچشم بگشایم بِچَه دَر بنگرم

خلاصه

هوش مصنوعی: شیر در صحبت‌های خود به بیماری‌اش اشاره می‌کند و از هدف واقعی‌اش سخن می‌گوید. در ادامه، او به ساکن بودن شیر دیگری در قلعه‌ای امن از آفات اشاره می‌کند و قعر را به عنوان مکانی آرام برای عقلای قوم معرفی می‌کند. او به تاریکی‌های موجود در بین مردم نیز اشاره می‌کند و می‌گوید کسی که پایش را در دامان مردم می‌گذارد، نمی‌تواند از ظلمت‌ها فرار کند. او سپس به زخم خود و قدرت شیر دیگر اشاره می‌کند و از سوزش خود به خاطر آتش درونش می‌گوید، در حالی که از شیر دیگر می‌خواهد تا به او نگاه کند و به او کمک کند.