گنج

شمارهٔ ۳۰ - تاریخ زفاف

قافیه: م۷ بیت
جوان جوان بخت و فیروز طالعثمین گوهر رشته نسل آدم
رفیع المکانی که صد پایه قدرشنهاده قدم بر سر عرش اعظم
از آن نام نامیش گردیده صادقکه چون صبح در راستی میزند دم
ببر کرد تشریف دامادی و شددل او پر و خالی از شادی و غم
غرض آن برازنده نخل دلاورکه پیوسته چون سروسبز است و خرم
چو با شاهد کامرانی درآمدبه یک حجله چون مغز بادام توأم
رقم کرد مشتاق تاریخ سالشدوتا بنده کوکب قرآن کرد با هم