شمارهٔ ۲۲ - تاریخ فوت میرزا محمدشفیع
فروغ مشعله دودمان مرتضویکه همچو مهر بر آفاق مدتی تابید
مه سپهر شرف میرزا شفیع که بودچه طعنهها زد رخشندگیش بر خورشید
غروب کرد چنان تیره ساخت عالم راکه هیچکس نشناسد سیاه را ز سفید
چو مرغ روح وی از آشیان عالم قدسبسوی سد ره از این آشیان تنگ پرید
نوشت خامه مشتاق بهر تاریخشبسد ره جای محمد شفیع شد جاوید