شمارهٔ ۷۰

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: مبااوست۷ بیت

آنکه درمان دل خسته عالم با اوسترفت و داغم بجگر ماند که مرهم با اوست

نه بزرگیست به دولت که سلیمان نشوددیو هرچند که روزی دو سه خاتم با اوست

چون مسیح آنکه کند زنده جهان را بدمیغیر تیغ تو دگر کیست که این دم با اوست

خواهد ارخون من آن دلبر ترسا بچه ریختنیست با کم که دم عیسی مریم با اوست

نبود از داغ جفایش گله‌ام زین داغمکه بداغم نمک افشاند و مرهم با اوست

ز آن سپاهی بچه فریاد که آن نرگس شوخکز نگاهی شکند قلب دو عالم با اوست

چه حذر میکند از آتش دوزخ مشتاقروز محشر اگر این دیده پر نم با اوست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عمیق عشق و دلتنگی می‌پردازد. شاعر به کسی اشاره می‌کند که درمان دلbroken و خسته اوست، اما آن شخص رفته و درد و داغی در دل شاعر باقی مانده است. شاعر به این نکته می‌پردازد که ثروت و قدرت حقیقی از آن کسی نیست که مانند سلیمان باشد، بلکه در عشق و ارتباطات عمیق انسانی نهفته است. او همچنین به قدرت و تأثیر معجزه‌آسا و شفابخش عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که فقط عشق است که می‌تواند زندگی را به شدت تغییر دهد. در نهایت، شاعر ابراز می‌کند که حتی در مواجهه با درد و رنج، عشق می‌تواند مرهم باشد و آنچه را که از آن رنج می‌برد، تحمل‌پذیرتر کند. شعر به زیبایی احساسات عاشقانه و دلتنگی را به تصویر می‌کشد و نشان می‌دهد که عشق و ارتباط انسانی حتی در زمان‌های سخت، می‌تواند امید و آرامش به همراه داشته باشد.