شمارهٔ ۲۳۴

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: انهم۷ بیت

دلم دارد هوای دام جان همکه بر من باغ تنگ است آشیان هم

توام چون دوستی پروا ندارمکه گردد دشمن انجم آسمان هم

منال ایدل که در دل مهوشان راندارد ناله تأثیری فغان هم

بخونم آن شکارافکن کشیده استکه پیدا نیست تیر او کمان هم

مشو عاشق اگر خواهی دل و دینکه خواهد از کفت رفت این و آنهم

بکوی نیستی آسوده ز آنمکه پیدا نیست نام از من نشان هم

محبت آتشی بر کرده مشتاقکه دایم پیر ازو سوزد جوان هم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، عاشق با احساساتی عمیق و دردناک سخن می‌گوید. او از longing یا اشتیاق خود به محبوب سخن می‌گوید و احساس می‌کند که در باغ دلش، جای خوشی برایش نیست. دوستیش را با دیگران کم‌اهمیت می‌بیند و می‌ترسد که آسمان و زمان هم بر ضد او سبز شود. او معتقد است که ناله‌ها و شکایت‌هایش تاثیری ندارند و احساس می‌کند که شکار عشقش با تیرهایی نامشخص به او آسیب می‌زند. عاشق هشدار می‌دهد که عشق می‌تواند دل و دین را از بین ببرد و گذشته‌اش را در مسیر عشق گم کند. همچنین، به شعله‌های محبت اشاره می‌کند که جوانی را می‌سوزاند و همیشه در حال سوختن است.