شمارهٔ ۳۵۶
به هجر یار که از غیر آن ندارم حظچنان که ز وصل آن چنان ندارم حظ
به غیر حیرت عشقت چه باعث است ای گلکه چشم دارم و از گلستان ندارم حظ
ز بس که خوردهام از قاصدان فریب اکنونبه هیچ مژده من بدگمان ندارم حظ
نوید عمر ابد هم به گوش ناخوش نیستکه بی تو بس که به جانم ز جان ندارم حظ
به هم زدی سفرم کاش خانمان سکونکه از وطن من بیخانمان ندارم حظ
زهم ببر ز من ای همزبان که من بی اوزبان ندارم و از هم زبان ندارم حظ
ره جهان دگر محتشم کنون سر کنکه بهر عمر چنین زین جهان ندارم حظ