شمارهٔ ۳۵۱
ای طاعت تو بر همهٔ کائنات فرضذکرت بر اهل صومعه و سومنات فرض
گر سجدهٔ بشر ملک از یک جهت نمودآمد سجود تو ز جمیع جهات فرض
ای در درون صد شکر ستان برون فرستچیزی که هست در همهٔ گیتی زکات فرض
ای دل ز جامروز جفایش که در وفاستورزیدن تحمل و حلم و ثبات فرض
در وی مبین دلیر که ارباب عقل راضیط دل است لازم و حفظ حیات فرض
ای شیخ شکر کن تو کزین قد فارغیشکر فراغتست بر اهل نجات فرض
بر محتشم که هست به یاد تو روز و شببیخورد و خواب نیست چو صوم و صلات فرض