شمارهٔ ۹۸ - در مدح سلطان مغفور ناصرالدین شاه

قافیه: واست۹ بیت

نوبهار آمد و باد سحری غالیه‌بوستگاه طرف چمن و سایهٔ بید و لب جوست

خیز تا بهر تفرّج سوی گلزار رویمکه صبا غالیه‌افشان و زمین غالیه‌بوست

مشک‌بو از چه سبب شد نفس باد بهارمگر این مونس جان همدم آن حلقهٔ موست

در رُخش پرتو خورشید بود سایه‌فکنچشم بد دور ز بس دلبر من آینه‌روست

روز عید است و مرا از کرم شاه جهانیار در منظر و گل در بر صهبا به سبوست

بر شهنشاه جهان سایهٔ یزدان نوروزباد فرخنده و بر هرکه ز جان بندهٔ اوست

ناصرالدین شه قاجار خداوند ملوککه نکومقدم و والاهمم و نیکوخوست

ابدالدّهر بماناد که در دولت اوهرکه را می‌نگرم وضع خوش و حال نکوست

تا به فیروزی بر تخت شهی کرده جلوسساحت ملک ز یُمن قدمش چون مینوست

خلاصه

هوش مصنوعی: بهار آمد و نسیم صبحگاهی عطرآگین وزید. بیایید به باغ برویم تا از زیبایی گل‌ها لذت ببریم، چرا که هوا پر از عطر گل‌های بهاری است. عطر مشک از نسیم بهاری به مشام می‌رسد و به نظر می‌رسد که این نسیم همدم محبوب من است. خورشید بر چهره‌ام تابیده و سایه‌اش بر من افکنده است، می‌خواهم از چشم‌بد دور بمانم زیرا دلبر من مانند آینه درخشیده است. امروز روز عید است و من از لطف شاه جهان، یار در کنارم و گل در آغوشم دارم. سالروز نوروز است و نسیم خوشی بر ما می‌وزد. ناصرالدین شاه قاجار، پادشاه محترم و نیکوخصال، در سلطنتش همه چیز به خوبی و خوشی پیش می‌رود. به امید اینکه در دوران او، کشور در امن و آرامش باشد و هر کسی که به او نگاه کند، از خوشحالی و حال نیک برخوردار شود.