شمارهٔ ۱۱۳ - در ولادت میرزا کاظم فرزند سعادتمند میرزا حسن
فروغ بزم جهان نمود وجه حسنجمال دولت اسلام کاظم بن حسن
سپهر شوکت و حشمت جهان عز و جلالمه سپهر مهی شمع خاندان کهن
گرانبها گهر بحر دولت ایرانکه نقد جان بودش کمترین بها و ثمن
سلیل فرخ مستوفی الممالک رادوزیر کافی روشن دل نکو دیدن
به فرخی حسبش چون نسب بود عالیبسان گوهر جان باشدش مبارک تن
بدند جمله نیاکان باب و مام او راشهان روی زمین صدور اهل زمن
نیای امی او هست ناصرالدین شاهغریق رحمت حق خسرو جنان مسکن
مهین نیای ابی صدر اعظم ماضیعزیز مصر شرف خواجه یوسف بن حسن
جلیله مادر وی عصمت الملوک بودکه شرح منقبتش را زبان بود الکن
به روز دوم عشر سوم مه شوالزجلوه بزم جهان کرد غیرت گلشن
ز روز جمعه دو ساعت گذشته در طهرانفروغ بزم جهان را نمود وجه حسن
مکان به برج حمل داشت مهر و ماه به جدیزآفتاب رخش گشت چون جهان روشن
به فرق منتظران گشت آن همایون فالبه سال نیک تخافوی ئیل سایه فکن
قرین طالع مسعود گشت چون مولودبه مجمعی پی تاریک سال رفت سخن
به فرّخی پی تاریخ او سرود محیطدهد به ملک جهان زیب کاظم بن حسن
همیشه تا بود از گل طراوت گلزارمدام تا که زسرو سهی است زیب چمن
قرین مام و پدر در پناه حجّت عصربه کامرانی ماناد سالم و ایمن
به هرچه رأی نماید مدد رسد او راز لطف حق ملک العرش ایزد ذوالمن