شمارهٔ ۱۰۷ - در مدح شاه فقید سعید ناصرالدین شاه می فرماید
نو بهار آمد و آراست چمن را چو عروسموسم عشرت و هنگام کنار آمد و بوس
باغ ز انواع ریاحین چو پرطاووس استگلستان از گل حمری همه چون چشم خروس
عارض باغ زمشّاطه گی باد بهارشده آراسته تر از رخ زیبای عروس
گرت امروز دهد دست به جای می و نقلچشم جانانه ببین و لب معشوقه به بوس
من به یک بوسه بدان شوخ فرنگی به خشمگر میسّر شودم سلطنت روس و پروس
روز عید است و پی دعوت ارباب نیازخاست از درگه شاهنشه دوران غوکوس
ناصرالدین شه قاجار خداوند ملوککه کمین چاگر او راست فر کیکاوس
تا فلک خاسته بانگ طرب از ساحت ملکتا به اقبال بر اورنگ شهی کرده جلوس
عهد او عهد سلامت بود و دور امانحبّذا این شه و این عهد سعادت مأنوس
کاروان گر ببرد دفتر اشعار محیطشکر از هند عوض آورد و قند از روس