شمارهٔ ۱۹۷

۲ بیت

آن نامه که درد ماش چون در درگوشآمد بر تو که حال ما گوید دوش

چون دید ترا دگر ز مایاد نکردگوئی ز پی خدمت تو رفت ز هوش