شمارهٔ ۱۷۵ ۲ بیت از شرم رخت چهره نهان دارد مهردر عشق تو تب همی بجان دارد مهر مهر تو که نور مهر ومه سایه اوستمن دانم ودل کز آسمان دارد مهر