گنج

شمارهٔ ۱۳۳

۲ بیت
در عشق تو خون ز چشم امید چکیدوز شرم تو خوی ز ماه و ناهید چکید
شب در دل من خیال روی تو گذشتجای خویم از مسام خورشید چکید