گنج

شمارهٔ ۱۴

۲ بیت
ابروی بلندت که کشند افتاده‌ستدل را همه در پی گزند افتاده‌ست
اکنون دلم از شکستگی صد پارهچون شیشه از طاق بلند افتاده‌ست