شمارهٔ ۲۷ - آسمان روز
آسمان روز ای چو ماه آسمانباده نوش و دار دل را شادمان
جان ز باده شاد کن زیرا که عقلباده را بیند همی شادی جان
هر زمان باده خور ای تازه چو گلتازه کن شادی به باده هر زمان
شکر جوی از جود خورشید ملوکمدح خوان در صدر سلطان جهان
تا تو را گردد جهانی شکر گویتا تو را باشد جهانی مدح خوان