شمارهٔ ۲۶ - اشتاد روز
اشتاد روز و تازه ز گل بوستانای دوست می ستان ز کف دوستان
در بوستان نشین و می لعل نوشزیرا که سبز گشت همه بوستان
بر کام کامگاریم امروز مااز شاه کامگار ملک ارسلان
ای صاحب قران که نبیند چو توچشم سپهر گردون صاحبقران
در دهر تا زمانه بپاید به پایدر ملک تا سپهر بماند بمان