شمارهٔ ۹۴ ۲ بیت دارم گه و بیگه ز که و مه کم و بیشنفع و ضرر و خیر ز بیگانه و خویش این طَرفه که آن دوست چو دشمن مه و سالگوید بد و نیکم شب و روز از پس و پیش