گنج

شمارهٔ ۶۰

۲ بیت
هر کارد که از کشته خود برگیردو‌َاندر لب و دندان چو شکر گیرد
گر بار دگر بر گلوی کشته نهداز ذوق لبش زندگی از سر گیرد