گنج

شمارهٔ ۵۰

۲ بیت
جان کو به تن آباد بود هیچ بوَددل گر به جهان شاد بود هیچ بود
بادیست نفس که‌اساس عمر تو بودبنیاد که بر باد بود هیچ بود