گنج

شمارهٔ ۴۷

۲ بیت
چون باد که هر زمان ز سوئی بجهدهر دم ز تو بیدلی ز کوئی بجهد
خورشید رخا ز رشک رویت هر مهچون من ز غمت ماه به موئی بجهد