گنج

شمارهٔ ۴۲

۲ بیت
بر عارض یار من سپهر از انگَشتمنشور زوال حسن او خواست نوشت
پیش اندیشی نمود آن حور سرشتزآن پیش که دوزخی شود، شد به بهشت