گنج

شمارهٔ ۱۱۳

۲ بیت
در کوی خرابات یکی درویشمز آن خم زکوة می بیاور پیشم
صوفی بچه‌ام ولی نه کافر کیشممولای کسی نیَم، غلام خویشم