گنج

شمارهٔ ۱۱۰

۲ بیت
هر شب ز غمت تازه عذابی بینمدر دیده به جای خواب آبی بینم
وانگه که چو نرگس تو خوابم ببَرَدآشفته‌تر از زلف تو خوابی بینم