شمارهٔ ۸۰

۲ بیت

دل را چو می ِ لب تو مدهوش کندگر طعنهٔ تو زهر بُود، نوش کند

دل خود چو تو را ببیند ای بیناییهم راحت و هم رنج فراموش کند