گنج

شمارهٔ ۷۲

۲ بیت
سودازدهٔ جمال تو باز آمدتشنه شدهٔ وصال تو باز آمد
نو کن قفس و، دانهٔ لطفی تو بپاشکان مرغ شکسته بال تو باز آمد!