گنج

شمارهٔ ۶۵

۲ بیت
هر کارد که از کشتهٔ خود برگیردوندر لب و دندان چو شکّر گیرد
گر بار دگر بر گلوی کشته نهداز ذوق لبش زندگی از سر گیرد