شمارهٔ ۲۹ ۲ بیت جوله بچه ای که جان و دل خسته اوستاز تار دو زلفش تن من بستهٔ اوست بیپود چو تار زلف در شانه کندزان این تن زار گشته پیوستهٔ اوست