شمارهٔ ۱۷۰ ۲ بیت ای تنگ شکر چون دهن تَنگت نیرخسارهٔ گل چون رخ گلرنگت نی از تیر مژه این دل صد پارهٔ منمیدوز و ز پاره دوختن ننگت نی