گنج

شمارهٔ ۱۴۲

۲ بیت
دی خوش پسری بدیدم اندر زوزنگر لاف زنی ز خوبرویان، زو زن
او بر دل من رحم نکرد و زن کردخود دود دل منَش ستاند زو زن!