شمارهٔ ۱۲۰ ۲ بیت ای فتنهٔ خاص و ای بلای دل عامخورشید فلک روی تو را گشته غلام در بلخ اگر برآیی ای مَه بر بامدر چاه رفو کند قَصَب کور به شام!