گنج

شمارهٔ ۱۱۵

۲ بیت
زین سان که فتاد هجر در راه ای دلترسم نبری جان ز غمش، آه ای دل
باری، چو نه‌ای غائب از آن ماه ای دلعذر من مستمند می‌خواه ای دل