شمارهٔ ۱۰۵

۲ بیت

آن دیده که دیدن تو بودی کارشاز گریه تباه می‌شود، مگذارش

وان دل که به تو بُوَد همه بازارشدر حلقهٔ زلف توست، نیکو دارش!