گنج

شمارهٔ ۱۰

۲ بیت
آن دلبر قصاب دکان می‌آراستاِستاده بُدند مردمان از چپ و راست
دستی به کفل برزد و خوش خوش می‌گفت:احسنت زهی دنبهٔ فربه که مراست!