پرش به محتوا
گنج
جستجو
ا−
ا+
◐
گنج
›
لبیبی
›
ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی
›
شمارهٔ ۹۹ - به شاهد لغت رنبه، بمعنی موی زهار
شمارهٔ ۹۹ - به شاهد لغت رنبه، بمعنی موی زهار
۱ بیت
آنگاه که من هجات گویم
تو ریش کنی و زنت رنبه
پیشین
شمارهٔ ۹۸ - به شاهد لغت کونده، بمعنی چیزی که از گیاه بافند چون دامی و کاه بدان کشند
پسین
شمارهٔ ۱۰۰ - به شاهد لغت چنبه، بمعنی چوب پشت در . . .